Oorzaak

De precieze oorzaak van vestibulaire migraine is nog niet volledig gekend. Wel weten we dat bij mensen met migraine de hersenen gevoeliger kunnen zijn voor verschillende prikkels. Tijdens bepaalde periodes kan deze gevoeligheid tijdelijk toenemen, waardoor een migraineaanval gemakkelijker wordt uitgelokt.

​

Mogelijke uitlokkende factoren zijn onder andere extreme vermoeidheid, een onregelmatig slaapritme, onvoldoende eten of drinken, lichamelijke inspanning, plotse weersveranderingen en mogelijk ook het ontspannen na een periode van stress. Ook sterke prikkels zoals fel licht, hard geluid, bepaalde geuren of pijn kunnen bij sommige mensen een aanval uitlokken. Bij vrouwen kunnen hormonale veranderingen, bijvoorbeeld rond de menstruatie, tijdens de zwangerschap of in de menopauze, eveneens een rol spelen.

​

Wat er precies in de hersenen gebeurt tijdens een migraineaanval is nog onderwerp van onderzoek. Wel is bekend dat er tijdens een aanval tijdelijk veranderingen optreden in de activiteit en verwerking van signalen in verschillende hersengebieden. Bij vestibulaire migraine lijken hierbij ook de netwerken die betrokken zijn bij de verwerking van vestibulaire en visuele informatie een rol te spelen.

​

Niet iedereen reageert op dezelfde prikkels en bij veel patiënten kan geen duidelijke uitlokkende factor worden gevonden.

Symptomen

Vestibulaire migraine kan zich uiten in aanvallen van duizeligheid, die gepaard kunnen gaan met typische migraineverschijnselen. Tijdens een aanval kunnen bijvoorbeeld misselijkheid en braken, overgevoeligheid voor licht, geluid of geuren, visuele aura’s (zoals vlekken of lichtflitsen) en hoofdpijn optreden. Daarnaast kunnen patiënten instabiliteit, bewegingsgevoeligheid of ijlhoofdigheid ervaren.

​

Hoofdpijn hoeft echter niet aanwezig te zijn. Bij een aanzienlijk deel van de patiënten treedt tijdens de aanvallen geen hoofdpijn op. De duizeligheidsklachten kunnen daardoor soms moeilijk als migraine herkend worden. Ook hoeft de hoofdpijn, wanneer die wel aanwezig is, niet noodzakelijk hetzelfde karakter te hebben als de migrainehoofdpijn die iemand vroeger ondervond.

​

De klachten zijn vaak bewegingsgevoelig. Patiënten kunnen bijvoorbeeld sneller last hebben van wagenziekte of klachten ervaren bij bootvaren, kermisattracties of andere bewegingen. Ook hoofdbewegingen of houdingsveranderingen kunnen de klachten uitlokken of versterken. Sommige patiënten ervaren duizeligheid of een onaangenaam gevoel bij het bekijken van drukke of bewegende beelden.

​

Vestibulaire migraine komt vaker voor bij vrouwen en migraine kan familiaal voorkomen. Veel patiënten hebben zelf een voorgeschiedenis van migraine, maar dit is niet noodzakelijk. De duizeligheidsaanvallen kunnen ook voorkomen bij mensen die nooit typische migrainehoofdpijn hebben gehad.

​

Naast duizeligheid kunnen ook oorklachten voorkomen, zoals oorsuizen, een vol gevoel in het oor, een subjectief verminderd gehoor of oorpijn. Deze klachten kunnen ook voorkomen bij de ziekte van Ménière en zijn op zichzelf daarom niet specifiek voor vestibulaire migraine.

​

Sommige patiënten ervaren daarnaast een verhoogde gevoeligheid voor wind, koude of andere externe prikkels. Ook klachten die aan sinusitis doen denken, zoals een verstopte of lopende neus en druk of pijn rond de ogen, kunnen voorkomen. Bij sommige patiënten kan deze aangezichts- of oorpijn de voornaamste pijnklacht tijdens een migraineaanval zijn.

​

Niet alle symptomen zijn bij iedere patiënt aanwezig en een aanval hoeft dus niet gepaard te gaan met hoofdpijn. De duur van de vestibulaire klachten varieert eveneens: meestal duren de aanvallen enkele uren, maar ze kunnen soms slechts enkele minuten duren, waarbij meerdere aanvallen op één dag kunnen optreden, of juist meerdere dagen aanhouden.

Diagnose

De diagnose van vestibulaire migraine wordt gesteld op basis van het klinische klachtenpatroon en de officiële diagnostische criteria van de Bárány Society en de International Headache Society. Hierbij wordt gekeken naar het voorkomen van herhaalde vestibulaire aanvallen, een huidige of vroegere voorgeschiedenis van migraine en het optreden van migrainekenmerken tijdens minstens een deel van de duizeligheidsaanvallen.

​

Voor de diagnose zijn minstens vijf aanvallen met vestibulaire symptomen van matige tot ernstige intensiteit vereist, met een duur van 5 minuten tot 72 uur. Tijdens minstens de helft van de aanvallen moet minstens één migrainekenmerk aanwezig zijn, zoals typische migrainehoofdpijn, overgevoeligheid voor licht en geluid of een visuele aura. Hoofdpijn is dus niet noodzakelijk aanwezig tijdens een vestibulaire migraineaanval.

​

De diagnose is voornamelijk gebaseerd op een grondige anamnese en klinisch onderzoek. Aanvullend onderzoek, zoals een audiogram en vestibulaire functietesten, kan aangewezen zijn om andere oorzaken van de klachten te onderzoeken of uit te sluiten. Ook beeldvorming, bijvoorbeeld een MRI van de hersenen en/of het binnenoor, kan afhankelijk van het klinische beeld worden uitgevoerd. Er bestaat momenteel geen specifieke test of biomarker die vestibulaire migraine op zichzelf kan aantonen.

​

Onderaan deze pagina worden de volledige wetenschappelijke diagnostische criteria van de Bárány Society en de International Headache Society weergegeven.